Hipsomia

hipsomia

Hiposmia jest chorobą, która powoduje osłabienie i pogorszenie zmysłu węchu. Zaburzenia te najczęściej można leczyć, jeśli znamy ich powód. Schorzenie to przejawia się zmniejszoną zdolnością do wyczuwania zapachów. Chory ma problemy z odczuwaniem i rozpoznawaniem zapachów, które nie są na tyle intensywne, aby jasno określić co wącha. Zaburzenia powonienia pogorszają jakość życia jak również utrudniają je.

Zapachy możemy odczuwać poprzez komórki węchowe, które znajdują się w nabłonku węchowym pokrytym warstwą śluzu. Nabłonek ten zlokalizowany jest w górnej części jamy nosowej. W powietrzu, które wdychamy, znajduje się mnóstwo substancji chemicznych. W momencie, kiedy trafiają do naszego nosa, wchodzą w reakcje z komórkami węchowymi. Uruchamia się w ten sposób proces rozpoznawania i odróżniania zapachów.  Następnie informacje docierają do mózgowia oraz do kory, która odpowiada za świadomą percepcję zapachu i układu limbicznego, wpływającego na nasze zachowania czy reakcje węchowe.

Zdrowy człowiek jest w stanie odróżnić nawet 100 tysięcy różnych, sztucznych i naturalnych zapachów. Sprawny węch ma wiele istotnych funkcji: ostrzega o substancjach niebezpiecznych, pozwala wybrać pożywienie i określić jego smak, ma także ogromny wpływ na samopoczucie. Zaburzenia węchu same w sobie nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla naszego życia, mogą mieć jednak bardzo niekorzystny wpływ na nie. Wpływają na zanik apetytu, spadek libido, pojawienie się uczucia lęku i niepokoju, stanów depresyjnych.

Najczęstszą przyczyną osłabienia węchu jest alergia, która obecnie występuję u większości ludzi. Alergeny, które mogą zaburzyć powonienie to pyłki, sierść zwierząt, substancje w powietrzu jak również składniki kosmetyków. Są to nieliczne alergeny, które mają wpływ na powonienie. Najbardziej na problemy węchowe narażone są osoby uczulone na pyłki, trawy i kwitnące rośliny.Alergia może doskwierać im niemalże cały rok. Jedynie zimą mogą odpocząć, jednak ich organizm podatny na choroby, łatwo może złapać przeziębienie, co wiąże się z katarem i nieżytem nosa, który jest  powodem złego, słabego wyczuwania zapachów.

Kolejnym częstym powodem hiposmi mogą być polipy nosa, które są wynikiem zmian zapalnych nosa lub błon śluzowych nosa.Najczęściej wywodzą się ze środkowego przewodu nosowego, zatok szczękowych lub sitowych. Sposób powstawania polipa:

– obrzęk błony śluzowej

– rozrost tkanki śluzowej

– gromadzenie płynu

– formowanie szypuły

U chorego w tym czasie występują zaburzenia węchu, drożności nosa, bóle głowy jak również zmiana głosu.

Zaburzenia węchu i jego osłabienie może także wynikać z zapaleń wirusowych lub urazów głowy. Jak większość zaburzeń zmysłów, hiposmia może być efektem procesu starzenia się. Jej objawy mogą sygnalizować także chorobę Parkinsona.

Jak rozpoznać  hiposmie ?

Pierwszym z objawów jest słabsze powonienie, potrafimy wyczuć tylko te naprawdę ostre zapachy, które wydają się być nijakie i słabe. Pojawiają się problemy z rozpoznaniem aromatów  i określeniem ich źródeł. Występuje katar oraz niedrożność nosa na którą nie pomogą leki polecane przez farmaceutów . Po posiłki sięgamy niechętnie, stajemy się apatyczni.  Taka sytuacja dłużej trwająca może prowadzić nawet do depresji. Kolejnym objawem są uciążliwe bóle głowy w okolicy zatok.  Dolegliwości nie ustępują jak w przypadku zwykłego przeziębienia.

Wszystkie te oznaki występujące długotrwale wskazują na konieczność wizyty u lekarza rodzinnego, który przeprowadzi wywiad, wykona badania ogólne a następnie skieruje nas na dalszą diagnostykę.

Zaburzenia wyczuwania zapachów mogą być także oznaką starości. W pewnym wieku nasze zmysły przestają prawidłowo funkcjonować. Problemów z powonieniem nie można jednak bagatelizować. Mogą być one objawem choroby Parkinsona o której już wcześniej wspominano.

Jak leczyć hiposmie ?

Dzięki analizie wyników możliwe będzie dopasowanie adekwatnego sposobu leczenia. W przypadku hipsomii wynikającej z alergii przeprowadzone zostaną testy alergiczne, mające na celu określenie, co uczula pacjenta. Wówczas lekarz dopasuje odpowiednie leki umożliwiające normalną egzystencję w czasie zwiększonego ryzyka pojawienia się zaburzeń węchowych. Jeżeli badania pokażą obecność polipa nosowego leczenie będzie bardziej inwazyjne.  Przy diagnozowaniu tego rodzaju nieprawidłowości wyczuwania zapachów, przeprowadza się rynoskopię, czyli badanie jam nosowych wzrokiem przez laryngologa.

Ponadto wykonuje się zdjęcie RTG zatok. Ważne jest dokładne zbadanie pacjenta w celu rozróżnienia zmian z nowotworami. Po ustaleniu diagnozy pacjent kierowany jest na zabieg chirurgiczny, mający na celu usunięcie polipa. By uniknąć nawrotów polipów, przez jakiś czas po zabiegu stosuje się sterydy. W przypadku stwierdzenia przez lekarza występowania polipów alergicznych nie przeprowadza się operacji. Zalecane jest typowe leczenie przeciwalergiczne.